tag:blogger.com,1999:blog-3157775689704783302011-11-21T19:28:57.250+03:00ഇരുവഴിഞ്ഞിപുഴപോലെ മനസ്സിലേക്ക് ഒഴുകി വരുന്ന ചില വാക്കുകള് ഞാന് ഇവിടെ കുറിച്ചിടുന്നു. ഈ കടവിലെത്തുന്നവര്ക്ക് എന്തു പേരിട്ടും ഇതിനെ വിളിക്കാം. കഥയെന്നോ കവിതയെന്നോ കഥയില്ലായ്മകളെന്നോ...മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-315777568970478330.post-565131444905812192009-05-24T17:25:00.000+03:002009-05-24T17:28:02.951+03:00പുനര്ജന്മംബ്ലാക്ക് ബോര്ഡില് എഴുതിയ<br />വെളുത്തൊരക്ഷരമായാല്<br />മതിയായിരുന്നു, എനിയ്ക്ക്.<br />എങ്കില് ആരെങ്കിലും<br />മായ്ച്ചു കളഞ്ഞ്<br />എന്നെ തിരുത്തിയെഴുതിയേനെ!<br /><br /><br />പുഴയിറങ്ങി വരുന്ന<br />മലമ്പാതയിലൊരു<br />പാറക്കല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്<br />ഞാനിത്ര പരുക്കനാകില്ലായിരുന്നു.<br />വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്<br />നിത്യവും കഴുകിക്കഴുകി<br />ഒരോമനത്വത്തിലേക്ക് ഞാന്<br />മിനുസപ്പെട്ടേനെ!<br /><br /><br /><br /><br />ഇനി ആരെങ്കിലുമെന്നെ <br />ഒരു നാള് കടപ്പുറത്തെ<br />മണലിലെഴുതുമായിരിക്കും.<br />അപ്പോള് ക്ഷോഭിച്ച കടല് <br />വന്നെന്നെ കൊണ്ടുപോകും.<br />കടല്വെള്ളത്തില് അലിഞ്ഞ്<br />ഉപ്പായിത്തീര്ന്ന് <br />പിന്നെയും ഞാന് വരും.<br />അന്ന് കണ്ണുനീര്ത്തുള്ളികള്ക്ക്<br />ഉപ്പു പകരാന്<br />ഏതെങ്കിലുമൊരു ഹൃദയം<br />എന്നെ കുറുക്കിയെടുക്കുമായിരിക്കും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/315777568970478330-56513144490581219?l=iruvazhinhi.blogspot.com' alt='' /></div>മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-315777568970478330.post-39277154339815861312009-02-23T12:11:00.002+03:002009-02-23T12:48:36.781+03:00ഒളിച്ചോടിയ ഹൃദയങ്ങള്നെഞ്ചോട് നെഞ്ച് ചേര്ത്ത്<br />ആഞ്ഞു പുണര്ന്നു കിടന്നാലും<br />ഹൃദയങ്ങള് ഊര്ന്നിറങ്ങി<br />പുറത്തുപോകും<br /><br />ഒരു ഹൃദയം കിഴക്കോട്ടും<br />ഒരു ഹൃദയം പടിഞ്ഞാറോട്ടും<br /><br />ഏതെങ്കിലുമൊരു ബിന്ദുവില്<br />എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്<br />കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും<br />ഒന്നാകുമെന്ന് മോഹിച്ച്<br />രണ്ട് ശരീരങ്ങള് ഒരു കിതപ്പിന്റെ<br />അവതാളത്തിലേക്ക്<br />സ്വയം വിഡ്ഢികളാകും.<br /><br />ഒളിച്ചോടിയ ഹൃദയങ്ങള്<br />പരസ്പരം കാണാതിരിക്കാന്<br />മിടിപ്പുകളെ അമര്ത്തിവെക്കും.<br /><br />വഴി തെറ്റി ദിക്കറിയാതെ<br />ഏത് കടലാഴങ്ങളിലേക്കാണ്<br />അവ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക്<br />അടിവെച്ചു നീങ്ങുന്നത്?<br /><br />ഹൃദയങ്ങള് പുറപ്പെട്ടുപോയതില് പിന്നെയാണ്<br />ശരീരങ്ങള് നിത്യശാന്തിയിലേക്ക് അചേതനമായത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/315777568970478330-3927715433981586131?l=iruvazhinhi.blogspot.com' alt='' /></div>മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-315777568970478330.post-32581047133802147642009-02-17T08:58:00.000+03:002009-02-17T09:07:27.631+03:00വലുപ്പത്തിന്റെ ചെറുപ്പംസ്കൂളിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും<br />വരുമ്പോഴും<br />ഇന്റര്വെല് സമത്തും<br />കോയക്കുട്ടിക്കാക്കയുടെ<br />ചായക്കടയിലെ<br />ചില്ലുകൂട്ടിലെ കായപ്പത്തിലായിരുന്നു<br />കണ്ണുകള്.<br /><br />പലചരക്കു കടയില് നിന്ന്<br />ബാക്കി കിട്ടിയ ചില്ലറത്തുട്ടുകള് <br />ഇശ്ക്കിവെച്ച് ഞാനൊരിക്കല് <br />ഇരുപത് പൈസ സമ്പാദിച്ചു.<br />കായപ്പത്തിന്റ വില!<br /><br />ഇരുപത് പൈസ പിറ്റേന്ന്<br />ചായക്കടയിലെ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച്<br />ഊക്കിലൊരു കായപ്പത്തിന്<br />ഓര്ഡര് കൊടുത്തു.<br />ചില്ലുകൂട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി<br />എടുത്തോ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്<br />കോയക്കുട്ടിക്കാക്കയുടെ<br />മുഖത്ത്് പുഛം ചുളിഞ്ഞു!<br /><br /><br />ഏറ്റവും വലിയ കായപ്പം തന്നെ വേണം.<br />തിരിച്ചും മറിച്ചും <br />വലുപ്പം തീര്ച്ചപ്പെടുത്തി<br />ഞാനൊന്നു പുറത്തെടുത്തു.<br />അപ്പോള് തോന്നി അതിലും വലുത് <br />അകത്ത് വേറെയുണ്ടെന്ന്.<br />പലവട്ടം മാറിയെടുത്ത്<br />വല്ലാതെ ബേജാറായി<br />നില്ക്കുമ്പോള് <br />ചായക്കടക്കാരന്റെ ചുവന്ന<br />കണ്ണുകള് പിന്നെയും ബേജാറാക്കി.<br /><br />ഉത്തമ ബോധ്യത്തില് വലുതെന്ന്<br />കരുതി എടുത്ത കായപ്പത്തിന്റെ<br />അരികു കടിച്ചു വെറുതെയൊന്ന്<br />തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോഴാണ്<br />മനസ്സിലായത് വലിയ <br />കായപ്പങ്ങളൊക്കെ<br />ചില്ലു കൂട്ടില് തന്നെയാണെന്ന്.<br />ഞാനെടുത്തത് ഉണ്ണിയപ്പത്തോളം<br />പോന്നൊരു കായപ്പം!<br /><br />സ്വയമൊരു തെരഞ്ഞെടുപ്പു <br />വേണ്ടി വരുമ്പോഴൊക്കെ<br />ഇങ്ങിനെ ശങ്കിച്ചും ബേജാറായും<br />ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റുകളില് തന്നെയാണ് <br />ഞാന് ചെന്ന് കൈ വെയ്ക്കുന്നത്.<br /><br />സ്്കൂളിന് തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു<br />കണ്ടുവാശാരിയുടെ ഫര്ണിച്ചര്.<br />ഇന്റര്വെല് സമയത്തൊക്കെയും<br />അവിടെ കുട്ടികളുടെ വലിയ ക്യൂവാണ്.<br />ഉളി കൊണ്ട് മൂപ്പര് ചെത്തിക്കൂര്പ്പിക്കുന്ന<br />പെന്സില് കാണാന് രസമാണ്.<br />അതുകൊണ്ടൈഴുതിയാല് <br />എഴുത്തു നന്നാകുമെന്ന്<br />കുട്ടികള് വിശ്വസിച്ചു.<br />ചെത്തിയുഴിഞ്ഞ മുനയുടെ<br />ചന്തം കാണാന് മാത്രം<br />പിന്നെയും പിന്നെയും ഞാന്<br />പെന്സിലിന്റെ മുനയൊടിക്കും.<br />കണ്ടുവാശാരിയുടെ സ്നേഹം<br />പിന്നെയും പെന്സിലിന് ചിന്തേരിടും.<br />മുന കൂര്ത്ത് തിളങ്ങും.<br /><br />എത്രയൊക്കെ മുനകൂര്ത്ത<br />പെന്സില് കൊണ്ട്<br />എഴുതിപ്പഠിച്ചിട്ടും<br />ജീവിതമിന്നും മുന പൊട്ടി നില്ക്കുന്നു,<br />ഒരക്ഷരം പോലും എഴുതാനാകാതെ!<br /><br />സ്്കൂളിന് മുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന<br />പുഴയുടെ വക്കത്ത് <br />അതൃമാന് ചൂണ്ടയിടുന്നത്<br />കാണാന് ചെന്നു നില്ക്കും ചിലപ്പോള്.<br />അതൃമാന് നടീയ്ക്കുന്ന (1)<br />ചൂണ്ടയില് മീന് പിടയ്ക്കുന്നത്<br />കാണാന് ഏറെ നേരം കാത്തുനില്ക്കും.<br />ഒരിയ്ക്കല് ഒരു പൂസാനോ വരാലോ<br />കൊത്തിക്കാണും <br />അതൃമാന് പെട്ടെന്ന് ചൂണ്ട നടീച്ചു.<br />മീന് തെറിച്ചു പുഴവക്കത്തെ മണലില് വീണു<br />ചൂണ്ട വന്നു തറച്ചത് എന്റെ കാല്വണ്ണയില്.<br />വേദനയുടെ മീനുകള് ശരീരം കൊത്തിത്തിന്നു<br />പുഴ എന്റെ കണ്ണിലേക്കൊരു പ്രളയമായി..<br /><br /><br />ഇന്നും എത്ര ചൂണ്ടക്കാരാണ്<br />എന്റെ ജീവിതം കൊത്തിവലിയ്ക്കുന്നത്?<br />വേദനയുടെ എത്ര മീനുകളാണ്<br />അതിലെ വ്രണങ്ങള് കൊത്തിപ്പറിക്കുന്നത്?<br />സങ്കടങ്ങളുടെ എത്ര പുഴകളാണ്<br />പ്രളയമായി വഴികളെ മുക്കുന്നത്?<br /><br />മേരിട്ടീച്ചറുടെ വീട്ടില് <br />ക്രിസ്മസ് കരോള് സംഘം<br />എത്തുമ്പോള് ഞാന് കക്കൂസിലായിരുന്നു.<br />കരോള് ഗാനം കേട്ടപ്പോള്<br />കക്കൂസിന്റെ വാതില്ക്കല്<br />എനിക്ക് കാവല് നിന്ന <br />എളാമയും ഓടിപ്പോയി..<br />ഉണ്ണിയേശുവിനെ കാണാന്<br />കൊതിച്ച് കക്കൂസില്നിന്ന് <br />എഴുന്നേറ്റോടിയ ഞാന്<br />കല്ലില് തട്ടി തെറിച്ചു വീണു.<br />പുറംകാലില് നിന്ന് ഒരിറച്ചിക്കഷ്ണം <br />ഇരുട്ടിലേക്ക്് തെറിച്ചു പോയി.<br />മൂന്നു തുന്നു കൊണ്ടാണ് മമ്മാലി ഡോക്ടര്<br />ആ മുറിവുണക്കിത്തന്നത്.<br />ഉണ്ണിയേശുവിനെ ഞാന് കണ്ടില്ല.<br />കരോള് സംഘത്തിന്റെ പാട്ടു കേട്ടില്ല.<br /><br />ഇന്നും ഞാനോടുകയാണ്.<br />എത്തേണ്ടിടത്ത് മാത്രം എത്തുന്നില്ല.<br />കാണേണ്ടത് മാത്രം കാണുന്നില്ല<br />കേള്ക്കേണ്ട്ത് മാത്രം കേള്ക്കുന്നില്ല.<br />വീഴുമ്പോള് തെറിച്ചുപോകുന്ന<br />ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങളുടെ വിടവ്<br />നികത്താന് ഒരു തുന്നിക്കെട്ടിനുമാകുന്നില്ല.<br />ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളില്<br />ദുരിതങ്ങളുടെ പുഴുക്കള്<br />അരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.<br /><br />കുട്ടിക്കാലത്തെ ചില<br />കുട്ടിക്കാര്യങ്ങളോര്ക്കുമ്പോഴാണ്<br />നമ്മുടെ വലുപ്പത്തിന്റെ<br />ചെറുപ്പം ബോധ്യമാകുന്നത്.<br /><br /><br /><br />1 . നടീയ്ക്കുക -ചൂണ്ടയില് മീന് കൊത്തിയെന്ന് ഉറപ്പായാല് <br />പെട്ടെന്ന് ചൂണ്ട ആഞ്ഞു വലിക്കും. ഇതിന് ഞങ്ങളുടെ<br />നാട്ടുമ്പുറത്ത് നടീയ്ക്കുക എന്നാണ് പറയുന്നത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/315777568970478330-3258104713380214764?l=iruvazhinhi.blogspot.com' alt='' /></div>മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-315777568970478330.post-188761299872629852009-02-16T07:45:00.001+03:002009-02-16T07:48:16.931+03:00റിയല് എസ്റ്റേറ്റ്സര്ക്കാര് ഇടനിലക്കാരനായി <br />നിന്നതുകൊണ്ട്<br />റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് ഭീമന്<br />വന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്<br />ഞാനെന്റെ ഹൃദയം വിറ്റു.<br /><br />ചോദിച്ച വില കിട്ടിയില്ല<br />പറഞ്ഞ വില തന്നതുമില്ല.<br /><br />വലിയ ദംഷ്ട്രകളുമായി വന്ന<br />ബുള്ഡോസറുകള് ഹൃദയം മാന്തി<br />അതിലെ ചോര മുഴുവന് ഊറ്റി.<br /><br />അന്യാധീനപ്പെട്ട ഹൃദയത്തില് നിന്ന്<br />വലിയ നിലവിളികളോടെ <br />അഛനു അമ്മയും<br />ആദ്യമിറങ്ങിപ്പോയി.<br />പിന്നാലെ കൂടപ്പിറപ്പുകളും.<br />അവരുടെ ശാപത്തിന്റെ ചൂടില്<br />ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് ഊഷരമായി.<br />ഇപ്പോള് ഒരു പുല്ക്കൊടിപോലും<br />അവിടെ വളരുന്നില്ല.<br /><br />വലിയ വ്യവസായത്തിന്റെ <br />മതില്ക്കെട്ടുകള് ഉയര്ന്നപ്പോള്<br />ഹൃദയത്തിന്റെ കവാടത്തിങ്കല്<br />ഞാനുമൊരു അന്യന്.<br />എത്ര താണു കേണിട്ടും<br />സെക്യൂരിറ്റിക്കാരന് <br />അകത്തേക്ക് കടത്തിവിടുന്നില്ല.<br />ഹൃദയരഹിതന് ജോലിയില്ല, കൂലിയില്ല.<br /><br />ഒന്നുമില്ലാത്തവന് ഒന്നു പൊട്ടിക്കരയാന്<br />കണ്ണുനീരും കടം വാങ്ങണം.<br />പരിസ്ഥിതി താളം തെറ്റിയ <br />ഹൃദയത്തില് മഴയില്ല, നീരുറവകളില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/315777568970478330-18876129987262985?l=iruvazhinhi.blogspot.com' alt='' /></div>മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-315777568970478330.post-1900401724956269662009-02-11T08:06:00.001+03:002009-02-11T14:51:55.617+03:00ശപ്തംസംസാരിക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോള്<br />തടിച്ചു മലര്ന്ന ചുണ്ടുകള് <br />ഒരു വശത്തേക്ക് ചായും<br />വാക്കുകളില് അവ്യക്തതയുടെ<br />വൈകൃതം നിറയും.<br />നാക്ക് തീരെ തുണക്കില്ല<br />പിന്നെ ഞാനെങ്ങിനെ<br />ഒന്നുരിയാടും?<br /><br /><br />നിര തെറ്റിയ കൊന്ത്രമ്പല്ലുകള്<br />മുന്നോട്ടാഞ്ഞു <br />പുഞ്ചിരിയില് പോലും<br />വല്ലാത്തൊരശാന്തി <br />പടര്ത്തിക്കളയും.<br />പിന്നെങ്ങിനെ<br />ഒന്നു പൊട്ടിച്ചിരിക്കും?<br /><br /><br />ഞൊണ്ടീ എന്ന വിളിയുടെ<br />മുള്ളുകളെപ്പേടിച്ച്<br />ഒരു വഴിയ്ക്കുമൊന്നിറങ്ങാറില്ല<br /><br />അപകര്ഷതയും അധൈര്യവും<br />കണ്ണുകളെ താഴോട്ടു വലിയ്ക്കും<br />താഴ്ന്നു ചെന്നു മുലകളില് <br />തറയ്ക്കുന്ന നോട്ടത്തില് <br />അശ്ലീലം മണത്തതിനാല്<br />ഒരു പെണ്ണും പ്രണയം തന്നില്ല<br /><br />കുനിഞ്ഞും കുമ്പിട്ടും<br />വളഞ്ഞുപോയ <br />മുതുകില് വളര്ന്ന <br />കൂനില് ഞെരുക്കി<br />ആറടി മണ്ണും ശപിയ്ക്കും <br />നിവര്ന്നു കിടക്കാന് പോലും<br />വയ്യാത്തവന്, ശവം! <br />അതുകൊണ്ട് മരിക്കാനും വയ്യ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/315777568970478330-190040172495626966?l=iruvazhinhi.blogspot.com' alt='' /></div>മുന്നൂറാന്http://www.blogger.com/profile/15978293873678169097noreply@blogger.com10